ahmetakin

İPLİĞİ PAZARA ÇIKANLAR

Toplum bilimciler, Türkiye toplumundaki son otuz yıldaki değişimleri objektif bir gözle inceledikleri zaman, bir toplumun siyasal ve sosyal yönden bu kadar büyük bir hızla değiştirilmesinin örnek bir program olduğunu göreceklerdir. Bu programın odak noktasını teslimiyetçilik ve kadercilik oluşturmaktadır. Değişim sona ermiş değil. Daha yapılacak çok işleri var. Mustafa Kemal Atatürk’le birlikte aydınlanma hamlesine girişen Türkiye, aydınlanma çağını tamamlayamadan hızlı bir şekilde küreselleşme aldatmacası ile tam anlamıyla Amerika Birleşik Devletleri’nin emrine sokulmaya çalışılmaktadır.

Vatan ve bayrak sevgisini bile aşan, ekonomik ve parasal ilişkiler bozulmasın sevdasının Türkiye Cumhuriyetini iyi yerlere sürüklemediği apaçık ortada iken toplumdaki bu atalet endişe vermektedir. Tüm değerlerin önüne geçen ekonomik çıkarlar ve hazineden beslenme anlayışı tarikat, ticaret ve siyaset üçgeninde Türkiye Cumhuriyeti’nin temellerini gözler önünde eritmektedir. Açılım adı altında hızla bölünmeye doğru giden Türkiye’de, halkın, üzerindeki ölü toprağını iş işten geçmeden atması gerekiyor.

Yandaş medya, yandaş sermaye, yandaş sendika, yandaş üniversiteler ve yandaş hukukçular tüm güçleriyle “ticaret-cemaat-siyaset” değirmenine su taşımaya devam etmektedirler. Açık olarak yandaşlık yapmak istemeyenler ise yandaşlıklarını dolaylı yollardan ortaya koymaktadırlar. Geçenlerde, A-Milli Futbol Takımımız’ın 3-0 yenildiği maçın canlı yayınında ünlü bir spor yorumcusunun “Bu ekonomiye bu skor yakışmıyor” diye yorum yapması, hizmette sınır tanınmadığını gösteriyordu. 3-0’lık sonuç hangi ekonomiye yakışmıyordu sayın yorumcu? Senin cebine indirdiğin milyon dolarlara mı?, yoksa, geçim sıkıntısı altında kıvranan, işsiz ve aşsız milyonların durumuna mı?

İktidara yaranmak isteyenlerin yeni yöntemleri Cumhuriyet Halk Partisi üzerinden Atatürk ve İnönü dönemine saldırmak. Kürtçülere, irticacılara ve yetmez ama evetçilere televizyon ekranları ve gazete manşetleri sonuna kadar açılmış durumda. Kabul edilsede edilmese de Cumhuriyet Halk Partisi Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni kuran ve Türkiye’yi çağdaş uygarlık yoluna sokan partidir. Herkes bu gerçekle yaşamak zorundadır. Dersim isyanında ne yapsaydı yani Devlet. Bölgeyi kürtçülere ve irticaya teslim mi etseydi. Teröre karşı bugün ne yapılıyorsa o gün de o yapılmıştır. Şu konu tartışılabilir; Devlet çok sert tepki vermiş olabilir. O günün koşullarını bilmeden yorum yapmak doğru olmaz. Aslında şu sorunun yanıtı çok önemlidir. Tunceli halkı 1960 yılından beri neden sürekli Cumhuriyet Halk Partisi’ne oy vermektedir. Bugün televizyon ekranlarında ve gazetelerde Cumhuriyet Halk Partisi’ni yerden yere vuranlar Tunceli halkını cahil mi zannediyor. Bilakis, hepsi çok bilgili ve Cumhuriyeti seviyor. Kürtçülüğe ve irticaya herkesten çok karşılar.

Büyük önder Mustafa Kemal Atatürk’ün bugünün Türkiye’siyle çok bağdaşan aşağıdaki sözünü aklımızdan çıkarmadan, vatan sevgisi, bayrak sevgisi ve ulus sevgisiyle coşarak birlikte yaşamayı öğrenmeliyiz.

“Uluslar, egemenliklerini geçici bile olsa, bırakacağı meclislere dahi gereğinden fazla inanmamalı ve güvenmemelidir. Çünkü meclisler bile despotluk yapabilir ve bu despotluk bireysel despotluktan daha tehlikeli olabilir. Meclislerin öyle kararları olabilir ki, bu kararlar ulusun yaşamına giderilmesi olanaklı olmayan zararlar verebilir.”

Siyasi prim yapacağım diye topluma kin ve nefret tohumları saçanlara Başbakan da olsa izin vermemeliyiz. Atatürk’ü sevmeyebilirsiniz, Laik Cumhuriyet’i sevmeyebilirsiniz, Türkleri sevmeyebilirsiniz, Osmanlı Hanedanı’nın olduğu gibi Bizans aşığı da olabilirsiniz. Fakat ne olur, başka Türkiye olmadığını hiç aklımızdan çıkarmayalım.

“Gözlerimiz ne renk olursa olsun, göz yaşlarımız aynı renktir.” 28 Kasım 2011

DİĞER YAZILARI

İPLİĞİ PAZARA ÇIKANLAR 28 / 11 / 2011

VERGİ DAİRESİ ÇALIŞANLARI SORUNLARINA ÇÖZÜM BEKLİYOR 23/11/2011